Verslag avondwandeling TWK in Lunteren.
Ook dit jaar hield de TWK een avondwandeling en zijn wij als eigenaren van onze eerste TWH pup Czeska van 't Aelse Sluske mee geweest. Vooraf hadden wij al gehoord dat het handig was om een goede zaklantaarn mee te nemen, en dat bleek geen overbodige luxe.Toen we in Lunteren aankwamen, na door het navigatiesysteem behoorlijk onhandig over allerlei smalle paadjes te zijn gestuurd, was het nog
redelijk licht, zeg maar dat het een beetje schemerig begon te worden.
De parkeerplaats bij het pannekoekhuis begon aardig vol te lopen met auto's van enthousiaste mede TWH bezitters. Na wat gezellig geklets over mekaars honden begon de wandeltocht. Ik kan niet echt zeggen welke richting we op gingen, maar wij gingen er in ieder geval vanuit dat er mensen bij waren die de omgeving kende en de route hadden uitgedacht en dat was gelukkig ook zo.
We kwamen eerst bij een heuvel waar we vanaf naar beneden moesten, dat was een mooi moment om de honden los te laten, en het ravotten begon al snel. De dieren hadden veel schik met elkaar. We vervolgden de wandeling en kwamen in wat meer struikachtig gebied waar vooral de puppen lekker met een groepje in verdwenen. Op een gegeven moment waren we toch 1 pup kwijt. (die van ons natuurlijk weer), dus iedereen begon gelijk te zoeken en te roepen, en al snel kwam die verdwaalde pup min of meer een beetje geschrokken teruglopen. We hebben haar toen maar even aangelijnd, om de wandeling te vervolgen. Gedurende de wandeling in het al flink donker geworden bos was er veel gelegenheid om met mekaar te praten over van alles en nog wat, ons is eigenlijk al vanaf het begin af aan opgevallen dat niet alleen de TWH's goed met elkaar kunnen opschieten, maar dat de baasjes onderling ook een prima contact met elkaar hebben. Zou het dan toch kloppen dat de baasjes op hun hond gaan lijken?
Wij leren onbewust eigenlijk best wel veel van onze pup, op e.o.a. manier merken we dat het een erg sociaal dier is, en daar ga je graag in mee. In de 20 jaar dat wij kleine hondjes hebben gehad hebben we niet zoveel contact gehad met andere hondenbezitters dan in het halve jaar dat we onze TWH pup hebben. Het zijn echt honden die een enorme aantrekkingskracht bezitten, en dat kunnen we goed merken al is het maar tijdens het uitlaten in onze woonomgeving.
Enfin, om weer te vervolgen met de avondwandeling, op een gegeven moment kwamen we bij het middelpunt van nederland, een plaats waar daar ook even aandacht aan is besteed in de vorm van een monument, dit was een mooi moment om even te verzamelen. Hierna vervolgden we onze route via wat wandelpaden langs een weg, richting het pannekoekenhuis, inmiddels hadden de meesten van ons al honger gekregen schat ik zo in.
Daar aangekomen was er een goede accomodatie geregeld, een grote ruimte, in boerderij-stijl, waarin van die mooie grote picknick-banken stonden die stevig genoeg waren om ook de honden aan vast te leggen. Best handig, want de obers liepen af en aan, en de pannekoeken en/of spareribs die van te voren al besteld waren werden vrij vlot aangeleverd, een welkome hap voor de meesten van ons die door de flinke wandeling toch wel trek hadden gekregen. Ook de nagerechten en/of koffie smaakten ons goed, en na wat nakletsen en wat kennismaken met houders van honden die familie van onze hond bleken te zijn ging iedereen langzamerhand weer op huis aan.
Wij hebben deze avond als een gezellige en gezonde afsluiting van hetseizoen ervaren.
Erik en Rita.
Foto's op de foto pagina